بگو یارب چه بد گفتم؟ چه بد کردم ؟

که نزدت خویشتن را دیو و دد کردم ؟

به جز عشقی که دردش را به من دادی ،

به من یارب چه بخشیدی که رد کردم ؟

فقط در عاشقی یا رب مدد گفتم

شدم عاشق تمنای مدد کردم

نشانم ده اگر یک مور آزردم ،

اگر یک دانه گندم را لگد کردم !

مرا یارب نمیخواهی ، گناه از توست

اگر نفرین به این دنیای بد کردم .

لالا لالا نخواب دنیا خسیسه

واسه کمتر کسی خوب مینویسه


یکی لبهاش همیشه غرق خنده است

یکی پلکهاش تو خواب هم خیس خیسه

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من... گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد

 
ستاره دیده فرو بست و آرمید، بیا

شراب نور به رگ های شب دوید بیا

تو همیشه با منی

مثل نفس و مثل سایه پا به پای قدمهایم 

دلم تنگ است              

 دلم اندازه حجم قفس تنگ است     

سکوت از کوچه لبريز است

 صدايم خيس و باراني است                     
 نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است.......

 نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
گذر از این لحظه ها اسان نیست
و این چشمان من است که در دوری تو همنوا با اسمان میگرید
امشب اسمان  در خلال گریه هایش درد درونش را فریاد میزند
اما صدای این دل بیچاره من تنها هق هقیست که از پنجره اتاقم بیرون نمیرود

 

از تنگنای محبس تاریکی
از منجلاب تیره این دنیا
بانگ پر از نیاز مرا بشنو
اه ای خدای قادر و بی همتا

دختری اونجا نشسته داره گریه میکنه                
 گلدون یاسش شکسته داره گریه میکنه              
 گودی گوشه لبهاش شده    پیمونه اه               
همه ی درها  رو بسته داره گریه  میکنه                    
دیگه بر اسب سفید ارزوش سواری نیست         
دیگه فانوس نگاهش پی رهگذاری نیست                  
بالش گلدوزیشم گلاش پلاسیده  شدن             
دیگه باغچش پی انتظار هر بهاری نیست                
کی میاد حوض بدون ماهی رو نگاه کنه              
کی میاد پنجره ستاره ها رو          واکنه                  
کی میاد مثل قدیم به وعده هاش وفا کنه           
کی میاد اسم اونو پشت یه شیشه ها کنه               
اون مثه شاپرک پر سوی بارون کشیده است       
کی میاد خستگیاشو از تنش    جدا کنه                            
اگه من یه بال قد بال یه پروانه میداشتم               
همه باغچه ها رو یک شبه زیر پا میذاشتم              
 گلای سر به زیرو  سراشونو بالا میکردم               
دونه مهر و محبت تو دل پاییز  میکاشتم                        
دختری اونجا نشسته داره گریه میکنه              
  گلدون یاسش شکسته داره گریه میکنه